Czynność prawna: definicja, elementy, rodzaje i procedury krok po kroku - co musisz wiedzieć przed podpisaniem umowy

Co to jest czynność prawna: definicja i 12 znaczeń wyrazu w praktyce

AITekst opracowany z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Zasady i ograniczenia

Definicja czynności prawnej stanowi jedno z fundamentalnych pojęć prawa cywilnego, które określa świadome zachowanie osoby zmierzające do wywołania skutków prawnych. Ten termin opiera się na art. 60, 61 oraz 73-81 Kodeksu cywilnego z dnia 23 kwietnia 1964 r., Dz.U.2026.0.795, mimo że nie jest on definiowany wprost w tekście ustawy. Przykładem jest podpisanie umowy sprzedaży, gdzie centrum stanowi oświadczenie woli sprzedającego i kupującego, które w połączeniu z wymaganą formą tworzy czynność prawną. Dokładność w rozróżnianiu tego pojęcia ma istotne znaczenie przy interpretacji aktów oraz chroni przed błędami proceduralnymi.

Rozróżnienie najważniejszych terminów branżowych pozwala lepiej zrozumieć, jak język prawny utrzymuje precyzję. Termin akcja w prawie cywilnym opisuje początkowy ruch strony, przykładowo akcję ofertującą opisuje art. 82 K.c., gdy sprzedający wyraża gotowość sprzedaży za określoną cenę. Akt natomiast odnosi się do znaczących czynności w życiu publicznym, takich jak ustawa czy postanowienie sądu, różniąc się od czynności prawnej pod względem zakresu i charakteru. Procedura wskazuje na ustalony sposób wykonywania czynności, co jest istotne przy rozumieniu elektronicznych oświadczeń woli wg art. 73-81 K.c.

Rozróżnienie pomiędzy tymi terminami ma bezpośrednie konsekwencje praktyczne. Gdy mówimy o zabiegach w kontekście prawnym, często oznaczają one przygotowane, skoordynowane czynności administracyjne, podobnie jak medyczne zabiegi wymagają specjalistycznego przygotowania. Praca i roboty różnią się od czynności prawnych brakiem automatycznego skutku prawnego - to one są istotne w kontekście obowiązków zawodowych, a nie tworzenia relacji prawnych. Warto podkreślić, że funkcjonowanie i działalność opisują procesy trwałe, a nie punktowe czynności, co czyni je nieużytecznymi przy analizie konkretnych aktów prawnych.

Precyzja językowa w definicjach ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa prawnego. Niejasność w rozróżnianiu 'czynności' od 'procesu' może prowadzić do błędów przy interpretacji umów, szczególnie w transakcjach, gdzie ważność zależy od wykonania określonych czynności w danym czasie. Zaleca się zawsze sprawdzać aktualny stan definiowania czynności w Dz.U.2026.0.795 przed podpisaniem umowy. W praktyce prawnej różnica między 'akcją' a 'czynnością' ma znaczenie przy interpretacji art. 73-81 K.c. dotyczących oświadczeń woli elektronicznych, gdzie każdy element musi spełniać wymogi formalne.

Przed zawarciem umowy zastosuj checklistę 10 punktów: zweryfikuj zdolność, formę, zgodność z prawem, poprawność oświadczenia woli. To zapewnia, że czynność prawna zostanie prawidłowo uznana za ważną, chroniąc interesy wszystkich stron. Rozróżnienie 12 znaczeń wyrazu 'czynność' z podręczników języka polskiego stanowi istotny fundament dla prawidłowej interpretacji prawnej w praktyce.

Elementy czynności prawnej: oświadczenie woli, forma, zdolność i zgodność z prawem

Czynność prawna to akcja oparta na czterech filarach: oświadczenie woli, forma, zdolność, zgodność z prawem. Definicja z Kodeksu cywilnego brzmi: "Czynność prawna to świadome zachowanie osoby zmierzające do wywołania skutków prawnych". Dwa najważniejsze elementy - wyraz woli jako centrum oraz struktura czynności jako warunek ważności. Podstawą regulacyjną są art. 60, 61, 73-81 oraz 82-88 Kodeksu cywilnego, które określają zasady ogólne, wyłączenia oraz formy elektroniczne i postaci.

Centrum każdej czynności prawnej stanowi wyraz woli, który może przyjmować różne formy: pisemną, ustną, dorozumianą lub elektroniczną (art. 73 Kodeksu cywilnego). Sąd Najwyższy podkreśla, że decydujące znaczenie ma zewnętrzny przejaw zachowania, a nie sama treść. Przykładem jest złożenie listu poleconego - uznaje się je za złożone w chwili doręczenia (art. 76), natomiast wiadomość elektroniczna - w chwili wpisu do systemu adresata (art. 81). Nieważne jest więc jedynie, że wyraz woli został wyrażony, ale przede wszystkim, że został on w sposób dostateczny ujawniony.

Forma czynności prawnej jest istotna ze względu na konieczność jej zgodności z ustawą. Zasada ogólna określa, że forma oświadczenia jest co do zasady dowolna, byleby w sposób dostateczny ujawniała wolę. Przykładem jest umowa sprzedaży nieruchomości, której brak aktu notarialnego skutkuje bezwzględną nieważnością. W przypadku wątpliwości co do wystarczającej struktury czynności, należy sprawdzić, czy forma jest zgodna z wymaganiami ustawy dla danej sytuacji.

Dla zawarcia czynności prawnej konieczne jest złożenie przez strony zgodnych wyrazów woli. Osoba musi mieć zdolność prawną, co oznacza pełnoletność oraz brak utraty zdolności wymienionej w art. 82-88 Kodeksu cywilnego. Istotny jest także fakt, że oświadczenie złożone drugiej osobie jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią. Dodatkowo należy zwrócić uwagę na zgodność z prawem - czynność sprzeczna z ustawą jest nieważna, chyba że ustawa przewiduje inny skutek.

1. Sprawdź zdolność stron - pełnoletność i brak utraty zdolności prawnej
2. Zweryfikuj formę wymaganą przez ustawę dla danej czynności
3. Upewnij się, że wyraz woli wyraża zamysł świadomy i wolny
4. Sprawdź zgodność z prawem - brak sprzeczności z ustawą
5. Zbadaj zgodność z zasadami współżycia społecznego
6. Potwierdź, że forma dostatecznie ujawnia wolę strony
7. Zweryfikuj terminowość złożenia wyrazu woli
8. Sprawdź poprawność treści podstawowych elementów umowy
9. Zachowaj dowody złożenia wyrazu woli
10. Sporządź protokół zawarcia czynności

Rodzaje czynności prawnych: jednostronne, dwustronne i wielostronne z przykładami

Rozpoznanie rodzaju czynności prawnej jest istotne dla określenia wymagań formalnych oraz analizy jej skutków prawnych. Czynności podzielone są na trzy podstawowe grupy: jednostronne, dwustronne i wielostronne, w zależności od liczby stron zaangażowanych w jej zawarcie.

Jednostronne czynności prawne

Jednostronna czynność prawna wymaga jedynie działania jednej ze stron. Typowymi przykładami są darowizna, zobowiązanie czy umowa darowizny. Forma takiej czynności zależy od okoliczności - darowizna nieruchomości wymaga formy notarialnej, natomiast zobowiązanie może być wyrażone w formie ustnej lub pisemnej. Typowy błąd polega na braku formy przy czynnościach wymagających szczególnej formy, co może skutkować nieważnością.

Dwustronne czynności prawne

Dwustronne czynności prawne, zwane także umowami, powstają w wyniku wzajemnych zobowiązań dwóch stron. Przykłady obejmują umowę sprzedaży, najmu czy odszkodowania. Forma umowy jest zazwyczaj pisemna, co pozwala na jednoznaczne ustalenie jej treści i warunków. Błąd najczęstszy w tym typie czynności to brak jednoznacznego opisu istotnych okoliczności, co może prowadzić do sporów interpretacyjnych.

Wielostronne czynności prawne

Wielostronne czynności prawne angażują trzech lub więcej uczestników, takich jak aukcja, przetarg czy licytacja. Ich prawidłowy przebieg wymaga szczegółowego zaplanowania procedur oraz jasnego określenia zasad przyjęcia ofert. Najczęstszy błąd to brak precyzyjnego sformułowania kryteriów oceny ofert lub niewystarczająca dokumentacja procesu, co może skutkować uchyleniem wyników.

Analiza czynności prawnych uwzględnia także możliwość uznania ich za bezskuteczne w stosunku do osoby trzeciej. Zgodnie z art. 363 Kodeksu cywilnego umowa może zostać uznana za bezskuteczną, jeśli jej wykonanie uniemożliwia zadośćuczynienie roszczenia osoby trzeciej. Warunki takiego uznania wymagają, aby strony wiedziały o istniejącym roszczeniu lub umowa była nieodpłatna. Przykładem jest umowa deweloperska, której realizacja uniemożliwia najemcy dostęp do lokalu, mimo że najemca nie jest bezpośrednio zaangażowany w czynność. W stosunkach między przedsiębiorcami odwołanie oferty podlega ściśle określonej procedurze. Zgodnie z art. 68 Kodeksu cywilnego termin 14 dni od złożenia oferty jest standardowy dla przedsiębiorców. Oświadczenie o odwołaniu oferty musi zostać złożone przed wysłaniem oświadczenia o przyjęciu oferty. Jeżeli oferta została już przyjęta, odwołanie wymaga zgody drugiej strony lub spełnienia dodatkowych warunków ustawowych.

Procedura odwołania oferty w stosunkach między przedsiębiorcami

1. Umowa może być uznana za bezskuteczną tylko jeśli wykonanie czyni niezaspokojenie roszczenia osoby trzeciej
2. Strony muszą mieć wiedzę o istniejącym roszczeniu albo umowa musi być nieodpłatna
3. Odwołanie oferty w stosunkach między przedsiębiorcami wymaga złożenia oświadczenia przed przyjęciem oferty
4. Termin 14 dni od złożenia oferty jest standardowy dla przedsiębiorców
5. Oferta elektroniczna wiąże się z chwilą jej przyjęcia przez drugą stronę
6. Brak niezwłocznej odpowiedzi może skutkować automatycznym przyjęciem oferty
7. Oferta o odmiennej treści traktuje się jako nowa oferta
8. Umowa aukcji powstaje z chwilą udzielenia przybicia
9. Przetarg wymaga jasnego określenia kryteriów oceny ofert
10. Każda forma czynności wymaga zachowania dokumentacji potwierdzającej wolę stron

Forma oświadczenia jest co do zasady dowolna, byleby w sposób dostateczny ujawniała wolę stron. Brak porozumienia co do essentialia negotii nie prowadzi do skutecznego zawarcia umowy - istotne elementy muszą być zgodne między wszystkimi stronami. W praktyce przedsiębiorcy powinni zwracać szczególną uwagę na formalności przy transakcjach o wysokiej wartości. Zaleca się wprowadzenie systemu weryfikacji formy czynności prawnej przed jej złożeniem, szczególnie w transakcjach wartościowych. Warto rozważyć korzystanie z usług notariusza przy czynnościach wymagających formy szczególnej, aby uniknąć ryzyka nieważności.

Forma czynności prawnej: kiedy forma jest wymagana dla ważności umowy

Forma czynności prawnej stanowi istotny element każdej czynności, określając sposób jej złożenia zgodny z wymogami ustawy. Zgodnie z art. 60 Kodeksu cywilnego forma jest wymagana dla ważności umowy, gdy ustawa tak stanowi. Przykładem jest umowa sprzedaży nieruchomości, która wymaga aktu notarialnego, lub umowa o dzieło, gdzie istotne jest potwierdzenie zgody stron w formie pisemnej. Niedochowanie wymaganej formy skutkuje bezwzględną nieważnością umowy, co zostało potwierdzone w art. 62 Kodeksu cywilnego.

W formie elektronicznej oświadczenie woli może być złożone zgodnie z art. 73-81 Kodeksu cywilnego oraz rozporządzeniem z Dz.U.2026.0.795. Przed przystąpieniem do zawarcia umowy sprzedawca musi udostępnić informacje o czynnościach technicznych procedury zawarcia umowy, skutkach prawnych potwierdzenia przez drugą stronę otrzymania oferty oraz zasadach i sposobach utrwalania, zabezpieczania i udostępniania treści umowy. Sprzedawca złoży ofertę w formie elektronicznej, która wiąże go z chwilą wprowadzenia do środka komunikacji elektronicznej.

1. Zweryfikuj wymóg formy ustawowej - czy umowa wymaga aktu notarialnego, formy pisewnej czy elektronicznej.
2. Sprawdź zdolność stron do czynności prawnych - czy strony są pełnoletnie i mają pełną zdolność.
3. Potwierdź zgodność zamiaru stron z celem umowy, nie tylko dosłownym brzmieniem.
4. Upewnij się, że oświadczenie złożone jest świadomie i swobodnie.
5. Zweryfikuj poprawność danych identyfikacyjnych stron.
6. Sprawdź, czy umowa nie jest sprzeczna z ustawą lub zasadami współżycia społecznego.
7. Zweryfikuj treść postanowień o skutkach prawnych po śmierci jednej ze stron.
8. Upewnij się, że wszystkie istotne elementy czynności prawnej są spełnione.
9. Zapisz potwierdzenie złożenia oświadczenia w formie elektronicznej.
10. Zarchiwizuj umowę w formie umożliwiającej późniejsze odnalezienie.

Kupujący otrzymuje powiadomienie o ofercie i może potwierdzić jej przyjęcie lub złożyć zastrzeżenia. Umowa dochodzi do skutku z chwilą uzyskania potwierdzenia przez sprzedawcę, które musi zostać zarchiwizowane w formie umożliwiającej odtworzenie treści. Warto podkreślić, że wymóg formy nie jest jedynie formalnością, ale służy ochronie interesów prawnych i gwarancji pewności obrotu. Przy czynnościach wymagających aktu notarialnego zaleca się skorzystanie z usług notariusza, aby uniknąć ryzyka nieważności. W transakcjach elektronicznych zawsze zachowuj potwierdzenia transakcji w formie umożliwiającej odtworzenie całej treści umowy.

Błędy i pułapki w czynnościach prawnych: jak uniknąć nieważności i sporów

Najczęstsze przyczyny nieważności umów to brak porozumienia co do istotnych elementów, nieprawidłowe określenie stron oraz niewłaściwa forma czynności. Sądy uznają umowy za nieważne, gdy nie spełniono wymogów Kodeksu cywilnego, co może doprowadzić do utraty mocy zobowiązań.

W analizie błędów w czynnościach prawnych najważniejsze są trzy fundamenty ważności: porozumienie, zdolność oraz forma. Ich brak lub nieprawidłowość stanowi podstawę do uznania czynności za nieważną, co niesie ze sobą poważne konsekwencje prawne.

Brak porozumienia co do essentialia negotii

Pierwszy typ błędów prowadzących do nieważności umowy to brak jednoznacznego porozumienia stron co do istotnych elementów transakcji. Sąd w wyroku z 14 stycznia 2025 r. uznał umowę sprzedaży za nieważną, gdyż strony różniły się co do przedmiotu transakcji - sprzedający wskazywał na różne modele samochodu, a kupujący na inny. Różnice te dotyczyły fundamentalnych warunków umowy, a ich brak uniemożliwiał wystąpienie wspólnego zamiaru stron. Sąd odwołał się do art. 60 § 1 Kodeksu cywilnego, który precyzuje, że umowa wymaga zgody stron na te same rzeczy w tym samym sensie.

Nieprawidłowe określenie podmiotów

Drugi błąd w czynnościach prawnych to nieprawidłowe określenie stron umowy. W jednym ze swoich wyroków Sąd Apelacyjny w Warszawie uznał umowę najmu za nieważną, gdyż umowa została zawarta z podmiotem nieposiadającym wymaganego zezwolenia na działalność gospodarczą. Sprzedający, będący prywatnym obywatelem, próbował zawrzeć umowę z działalnikiem, który nie miał wpisu do rejestru przedsiębiorców. Sąd zastosował art. 61 Kodeksu cywilnego, wskazując, że czynność prawna wymaga zdolności prawnej stron oraz ich prawidłowego określenia.

Niewłaściwa forma czynności

Trzeci istotny błąd w czynnościach prawnych to naruszenie wymogów formy. Sąd w Prasowej Izbie 2024 r. uznał umowę sprzedaży nieruchomości za bezskuteczną, gdyż nie została sfinalizowana w formie aktu notarialnego, mimo że ustawa wymagała właśnie takiej formy. Umowa została zawarta ustnie w trakcie negocjacji, a kupujący uważał, że wystarczy jej podpisanie w formie pisemnej. Sąd zastosował art. 73 Kodeksu cywilnego, który stanowi, że czynności prawne wymagające formy muszą być dokonane w tej formie, aby mogły mieć moc prawną.

Umowa bezskuteczna w stosunku do osoby trzeciej

Specjalnym rodzajem problemów w czynnościach prawnych są sytuacje, gdy umowa zostaje uznana za bezskuteczną w stosunku do osoby trzeciej. Zgodnie z art. 72 Kodeksu cywilnego, umowa może zostać uznana za bezskuteczną w stosunku do osoby trzeciej, jeżeli jej wykonanie czyni całkowicie lub częściowo niemożliwym zadośćuczynienie roszczenia tej osoby, pod warunkiem że strony wiedziały o roszczeniu lub umowa była nieodpłatna. W jednym ze swoich orzeczeń Sąd Okręgowy w Krakowie rozważył umowę darowizny na rzecz szkoły, gdyż organ podatkowy miał roszczenie podatkowe wobec darczyńcy. Strony nie były świadome tego roszczenia, co doprowadziło do uznania umowy za bezskuteczną wobec organu.

Warto podkreślić, że uznanie umowy za bezskuteczną nie może być żądane po upływie roku od jej zawarcia. W praktyce oznacza to, że darowizna na rzecz szkoły musi minąć co najmniej 365 dni, by mogła być uznana za prawomocną wobec organu podatkowego. Ten termin jest fundamentalny dla osób, które chcą zapewnić sobie ochronę przed późniejszymi roszczeniami.

Dowody potwierdzające świadomość i wolę stron

Aby sąd mógł potwierdzić, że dana osoba rozumiała treść umowy i wyraziła wolę, przyjmują następujące rodzaje dowodów. Świadectwo świadomości, np. opinie lekarza lub psychologa, mogą potwierdzić, że dana osoba rozumiała treść czynności. Świadkowie uczestniczący przy zawieraniu umowy mogą oddać z charakteru świadków, że strony były świadome swoich działań. Historia wykonania umowy - czynności wykonawcy - świadczy o świadomym podejmowaniu zobowiązań. Ostatecznie, oświadczenia woli złożone w formie elektronicznej, które zawierają potwierdzenia dostępu do treści i wyrażenia zgody, są równie cenione.

Wola osoby dokonywającej czynności prawnej może być wyrażona przez każde zachowanie się tej osoby, które ujawnia jej intencję w sposób dostateczny, w tym również w formie elektronicznej. Systemy e-podpisu, które gwarantują dostęp do treści dokumentu oraz potwierdzają wyrażenie zgody, spełniają wymogi art. 73-81 Kodeksu cywilnego.

Schemat rozwiązywania sporów o interpretację oświadczenia woli

Rozwiązywanie sporów o interpretację oświadczenia woli wymaga systematycznego podejścia sądu. Pierwszym krokiem jest analiza dosłownego brzmienia oświadczenia - sąd sprawdza, czy słowa same w sobie są jednoznaczne. Drugi krok to badanie zamiaru stron - sąd uwzględnia czynniki, które mogły wpłynąć na ich decyzję. Trzeci etap to ocena okoliczności złożenia oświadczenia - sąd analizuje, czy osoba miała możliwość zapoznania się z treścią.

Czwarty krok to analiza formy - interpretacja umowy złożonej ustnie różni się od tej pisemnej pod względem dowodowego obciążenia. Ostatecznie, sąd stosuje zasadę badania zgodnego zamiaru stron i cel umowy, a nie dosłowne brzmienie. Ten schemat opiera się na art. 60-61 Kodeksu cywilnego oraz licznych orzeczeniach sądowych, które pomagają ustalić, czy dana czynność prawna została dokonana zgodnie z prawem.

Przed podpisaniem umowy warto skonsultować ją z prawnikiem pod kątem zgodności z ustawą - nawet niewielka sprzeczność może skutkować bezwzględną nieważnością. Przy czynnościach prawnych zachowuj dokumentację potwierdzającą świadomość i wolę - historia wykonania może uratować w sądzie.

FAQ: 6 najczęściej zadawanych pytań o czynności prawne

W sekcji znajdują się najważniejsze odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące czynności prawnych, które pomagają uniknąć nieważności i sporów prawnych w codziennej praktyce.

Czy umowa zawarta ustnie jest ważna?

Umowa zawarta ustnie jest ważna, pod warunkiem że forma szczególna nie jest wymagana ustawą. Przykładowo, umowa sprzedaży towaru za 500 zł może być zawarta ustnie i będzie ważna, ponieważ Kodeks cywilny nie wymaga formy pisemnej dla tej wartości. Jeśli forma jest wymagana np. akt notarialny dla nieruchomości, umowa jest nieważna, co stanowi istotne ryzyko dla obu stron. Sąd preferuje formę pisemną ze względu na łatwiejszy dostęp do dowodów, co jest fundamentalne dla rzetelnego rozliczenia roszkadań.

Co się stanie, jeśli zamknięte okoliczności uniemożliwią wykonanie umowy?

Jeśli umowa wymaga spełnienia okoliczności, które nie mogą zostać spełnione, sąd może uznać ją za nieważną. Przykładowo, umowa sprzedaży nieruchomości, gdy sprzedający nie posiada własności - brak podstawy prawnej czyni czynność nieważną zgodnie z art. 60 Kodeksu cywilnego. Strona, która wykonała czynność, może dochodzić odszkodowania za szkodę, ponieważ roszczenie z tytułu nieważności jest możliwe. To stanowisko jest nieodzowne dla ochrony interesów osób trzecich.

Jakie są konsekwencje braku regularnego sprawdzania poczty elektronicznej?

Brak regularnego sprawdzania poczty elektronicznej nie chroni przed skutkami prawnymi - to istotne dla każdego przedsiębiorcy. Przykład: sprzedawca nie otrzymał potwierdzenia płatności od kupującego, ale kupujący uważa, że płatność została zrealizowana. Wiadomość elektroniczna uważa się za złożoną w chwili wpisu do systemu adresata, co wynika z art. 73-81 Kodeksu cywilnego. Prawo nakłada obowiązek aktywnego potwierdzania otrzymania, ponieważ pasywny odbiór nie eliminuje odpowiedzialności za czynności prawne.

Czy można odwołać ofertę przed zawarciem umowy w aukcji?

W stosunkach między przedsiębiorcami oferta może być odwołana przed zawarciem umowy, jeżeli oświadczenie o odwołaniu zostało złożone przed wysłaniem oświadczenia o przyjęciu oferty. Przykładowo, wystawiasz przedmiot na aukcję w Allegro, a przed otrzymaniem oferty decydujesz się odwołać - to dopuszczalne działanie. Oferty nie można odwołać, jeżeli wynika to z jej treści lub określono w niej termin przyjęcia, co chroni zaufanie rynkowe. Zasady te oparte są na art. 82 Kodeksu cywilnego.

Co oznacza, że umowa może zostać uznana za bezskuteczną w stosunku do osoby trzeciej?

Umowa może zostać uznaną za bezskuteczną w stosunku do osoby trzeciej, jeżeli jej wykonanie czyni całkowicie lub częściowo niemożliwym zadośćuczynienie roszczeniu tej osoby. Przykład: umowa sprzedaży samochodu, gdy istnieje hipoteka wierzyciela - trzecia strona może domagać się zabezpieczenia swoich roszczeń. Uznanie umowy za bezskuteczną nie może być żądane po upływie roku od jej zawarcia, co stanowi istotny termin przedawnienia. To rozwiązanie jest fundamentalne dla ochrony praw osób trzecich.

Jakie są obowiązki przedsiębiorcy składającego ofertę w formie elektronicznej?

Przedsiębiorca składający ofertę w postaci elektronicznej musi przed zawarciem umowy poinformować drugą stronę o: 1) czynnościach technicznych procedury zawarcia umowy, 2) skutkach prawnych potwierdzenia przez drugą stronę otrzymania oferty, 3) zasadach i sposobach utrwalania, zabezpieczania i udostępniania treści umowy, 4) metodach i środkach technicznych wykrywania i korygowania błędów, 5) językach, w których umowa może być zawarta, 6) kodeksach etycznych oraz ich dostępności w formie elektronicznej. Brak takiej informacji może skutkować nieważnością czynności prawnej, co stanowi konieczne ryzyko dla przedsiębiorcy. Te wymogi regulują art. 73-81 Kodeksu cywilnego.