Współwłasność - Jak rozróżnić współwłasność ułamkową od łącznej i kiedy żądać zniesienia

Współwłasność łączna - kiedy prawo łączy własność, a nie rozdziela

AITekst opracowany z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Zasady i ograniczenia

Forma współwłasności całościowej stanowi szczególną regulację prawa własności, gdzie wszyscy beneficjenci nieruchomości działają jednocześnie jako wspólni decydenci. Ta rzadka forma prawa występuje wyłącznie między osobami związanymi podstawowym udziałem, takimi jak małżeństwo lub spółka cywilna, zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego.

Współwłasność łączna wymaga istnienia stosunku podstawowego - bez tego podstawowego udziału gatunkowego transformuje się w formę podziału nieruchomości na części własnościowe. Przedmiotem może być jedynie rzecz w liczbie pojedynczej, czyli nieruchomość lub ruchomość, której wszyscy współwłaściciele nieruchomości traktują jako jedną całość.

Istotą tej formy jest fakt, że żadna ze stron nie posiada wyłącznego prawa do rozporządzania - każda czynność przekraczająca zarząd wymaga zgody wszystkich uczestników. Szczególnie istotne jest, że współwłasność ta nie może zostać zniesiona w drodze umownej, dopóki istnieje podstawa prawna łącząca beneficjentów własnościowych.

Rozróżnienie pomiędzy tymi dwoma formami ma kluczowe znaczenie dla beneficjentów nieruchomości, którzy podejmują decyzje o zmianie formy własności. Współwłasność całościowa jest głównie teoretyczną regulacją, występującą bardzo rzadko w praktyce gospodarczej.

Forma ta zachodzi wyłącznie w przypadkach wskazanych przez ustawodawcę i jest ściśle powiązana ze stosunkiem prawnym wiążącym właścicieli. Gdy następuje ustanie podstawowego udziału, forma ta automatycznie przekształca się w podział nieruchomości na części własnościowe, co stanowi istotny element zabezpieczający prawa poszczególnych beneficjentów.

Współwłaściciele mają prawo do rozporządzania jedynie swoim udziałem we własności w przypadku formy ułamkowej, ale w formie całościowej wszyscy wspólnie decydują o przedmiocie współwłasności. Ta różnica w prawach decyduje o tym, kiedy i jak można żądać zniesienia współwłasności.

Jak obliczyć wartość udziału przy podziale nieruchomości?

Wartość nieruchomości ustala się na podstawie wyceny rzeczoznawcy lub porozumienia stron. Kolejny krok: każdy współwłaściciel ma prawo do udziału proporcjonalnego do swojego udziału własnościowego. Jeśli podział wymaga dopłat, to kwotę ta oblicza się jako różnicę pomiędzy wartością udziału właściciela a wartością części nieruchomości, którą otrzymuje. Formuła: Dopłata = (Wartość całości / liczba współwłaścicieli) × udział procentowy - wartość przydzielonej części.

Kiedy można żądać zniesienia współwłasności?

Zniesienie współwłasności możliwe jest wyłącznie w przypadku współwłasności ułamkowej, gdzie każdy beneficjent nieruchomości może żądać rozdzielenia swojego udziału. W przypadku współwłasności całościowej żądanie zniesienia nie ulega realizacji w drodze umownej, dopóki istnieje podstawa prawna łącząca współwłaścicieli. W sytuacji ustania stosunku podstawowego forma ta automatycznie przekształca się we współwłasność w częściach ułamkowych.

Czy współwłasność łączna wymaga zgody wszystkich stron?

Tak, w przypadku współwłasności całościowej każda czynność przekraczająca zarząd wymaga zgody wszystkich współwłaścicieli. To właśnie ta wymagająca konsekwencja czyni tę formę praktycznie niezastąpioną w sytuacjach, gdy wszyscy beneficjenci chcą działać jako jedna jednostka. W przeciwieństwie do współwłasności ułamkowej, gdzie większość może podjąć decyzję samodzielnie, forma ta wymaga konsensusu.

Co się dzieje z prawami po ustaniu stosunku podstawowego?

Z chwilą ustania stosunku podstawowego współwłasność łączna przekształca się we współwłasność w częściach ułamkowych. To rozwiązanie zapewnia, że istniejące prawa współwłaścicieli zostaną zachowane, a każdy z nich uzyska możliwość rozporządzania swoim udziałem niezależnie. Przekształcenie to następuje automatycznie bez potrzeby dodatkowych czynności procesowych.

Współwłasność ułamkowa nieruchomości - prawo współwłasności w praktyce

Współwłasność ułamkowa nieruchomości stanowi szczególną formę ustawienia prawnego, w której każdy beneficjent własnościowy posiada wyłączne prawo do rozporządzania określonym udziałem w nieruchomości. Przepisy regulujące tę formę znajdują się w art. 195 i nast. Kodeksu cywilnego, gdzie precyzyjnie określono zasady powstawania, zarządu oraz rozliczania się z tytułu wspólnego gospodarstwa rzeczy.

Współwłasność może zostać ustanowiona na różne sposoby - poprzez dziedziczenie, zawarcie małżeństwa lub jednoczesny zakup danej rzeczy przez kilka osób. Istotnym założeniem jest fakt, że każdy współwłaściciel rozporządza jedynie swoim udziałem we własności, a ten udział stanowi fragment wspólnego prawa, niebędący odrębną własnością. Przedmiotem współwłasności może być wyłącznie rzecz w liczbie pojedynczej, co oznacza, że dotyczy zarówno nieruchomości, jak i ruchomości.

Zasady zarządu i wynagrodzenia zarządcy w praktyce

Proceduralnie zarząd we współwłasności ułamkowej wymaga zgody większości współwłaścicieli, liczonej w proporcji do wielkości udziałów. Każdy ze współwłaścicieli jest obowiązany do współdziałania w zarządzie, natomiast sprawujący zarząd może żądać wynagrodzenia za jego pracę. Nieobowiązujący do zarządu beneficjent własnościowy ma prawo żądać rachunku z działalności zarządczej w określonych terminach.

Do czynności przekraczających zwykły zarząd, takich jak sprzedaż całej nieruchomości, podział czy wymiana, potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. Istotne jest, że każdy współwłaściciel może rozporządzać swoim udziałem bez uprzedniej zgody pozostałych, co stanowi jedną z podstawowych różnic w stosunku do współwłasności łącznej.

Sposoby rozliczania pożytków i obowiązki finansowe

Pożytek i przychody z rzeczy wspólnej przypadają współwłaścicielom proporcjonalnie do udziałów, tak samo jak wydatki i ciężary związane z utrzymaniem nieruchomości. Współwłaściciele, którzy nie otrzymali gospodarstwa rolnego, mogą zamieszkać w nim maksymalnie 5 lat, a osoba, która sprzedała gospodarstwo rolne przed upływem tego terminu, musi wydać korzyści pozostałym współwłaścicielom.

Każdy z beneficjentów własnościowych jest uprawniony do współposiadania i korzystania z rzeczy wspólnej, co obejmuje zarówno prawo do fizycznego użytkowania, jak i do otrzymywania przychodów z najmu lub innych form działalności gospodarczej.

Praktyczne przykłady z życia wzięte ilustrujące współwłasność ułamkową

Pierwszy scenariusz dotyczy sąsiedskiego mieszkania współwłasnościowego, gdzie dwie lub więcej osób posiada określone procenty udziałów. W takim przypadku każdy współwłaściciel może samodzielnie remontować lub wynajmować swoją część, ale decyzje o remoncie budynku wymagają zgody większości. Drugi przykład to działka rolna po dziedziczeniu, gdzie dzieci ziemniakującym rodzicom nadają udziały proporcjonalne do czasu, jaki spędzali na polu. Trzeci scenariusz to nieruchomość komercyjna - biuro, które podzielono na części współwłasnościowe, a zarząd wymaga zgody wszystkich uczestników przy podejmowaniu istotnych decyzji inwestycyjnych.

Praktyczna rada polega na sporządzaniu protokołów z posiedzeń współwłaścicieli, aby dokumentować wszystkie decyzje zarządcze i uniknąć późniejszych spornych interpretacji. Regularne wyceny nieruchomości co 3-5 lat pomagają świadomie rozliczać się z kosztami eksploatacyjnymi oraz ewentualne dopłaty przy podziale udziałów.

FAQ - najczęstsze pytania o podział własności

Jak odróżnić współwłasność ułamkową od łącznej?

Współwłasność ułamkowa dopuszcza każdego beneficjenta własnościowego do rozporządzania swoim udziałem bez zgody pozostałych, natomiast w formie łącznej wszystkie decyzje muszą być zgodne z opinią całej grupy współwłaścicieli. W drugim przypadku udziały nie są określone ułamkiem, co istotnie różni tę formę od podziału według udziałów procentowych.

Kiedy można żądać zniesienia współwłasności ułamkowej?

Żądanie zniesienia współwłasności można złożyć, gdy ustaje stosunek podstawowy - czyli gdy jeden z beneficjentów własnościowych zwolnił się z części nieruchomości lub gdy istnieje kryterium uniemożliwiające dalsze łączenie się interesów. Współwłaściciele, którzy posiadają co najmniej połowę udziałów, mogą skierować sprawę do sądu o rozstrzygnięcie.

Czy zarządca współwłasności może działać bez zgody wszystkich współwłaścicieli?

Zarządca może podejmować decyzje w ramach zwykłego zarządu bez potrzeby uzyskiwania zgody każdego z uczestników, pod warunkiem że działa zgodnie z ustaleniami większości. Do czynności przekraczających ten zakres, takich jak sprzedaż całej nieruchomości, wymagana jest jednoznaczna zgoda wszystkich beneficjentów własnościowych.

Czy współwłasność może mieć charakter mieszany?

Tak, współwłasność może przyjmować charakter mieszany, gdy istnieją różne podstawy współwłasności jednocześnie - np. jedna część nieruchomości jest łączna, a druga ułamkowa. Taka forma wymaga szczegółowego ustalenia zakresu kompetencji każdego typu współwłasności oraz zasad rozliczania się z przychodów i kosztów.

Zniesienie współwłasności - procedura krok po kroku z aktualizacją Kodeksu cywilnego

Współwłaściciel może żądać rozstrzygnięcia sądowego, gdy udziały wynoszą co najmniej połowę. Procedura zniesienia współwłasności łącznej lub ułamkowej wymaga przygotowania wniosku o zniesienie współwłasności oraz spełnienia określonych warunków formalnych. Współwłasność łączna może zostać zniesiona wyłącznie drogą sądową, dopóki trwa stosunek podstawowy. Każdy współwłaściciel ma prawo żądać rozstrzygnięcia sądowego - roszczenie to nie ulega przedawnieniu.

Krok 1: Przygotowanie wniosku o zniesienie współwłasności

Rozpoczęcie procedury wymaga zebrania wszystkich niezbędnych dokumentów oraz określenia charakteru współwłasności. W pierwszej kolejności należy ustalić, czy chodzi o współwłasność łączną czy ułamkową - ich zasady postępowania są zupełnie różne. Współwłasność łączna wymaga istnienia stosunku osobistego, a po jego ustaniu automatycznie przekształca się we współwłasność w częściach ułamkowych. Konkretne dane, takie jak data ustanowienia współwłasności, liczba współwłaścicieli czy wysokość udziałów, muszą zostać udokumentowane we wniosku.

• Aktualny odpis z księgi wieczystej z wyróżnionym oznaczeniem współwłasności
• Ustalenie udziałów poszczególnych współwłaścicieli - nawet jeśli domniemywa się ich równe
• Sporządzenie protokołu zebrania współwłaścicieli, jeśli decyzja jest umowna
• Sprawdzenie, czy istnieje zastrzeżenie lub przedłużenie terminu zniesienia

Krok 2: Skierowanie sprawy do sądu rejonowego

Droga sądowa wymaga złożenia pozwu w sądzie właściwym dla miejsca położenia nieruchomości. Pozew musi zawierać uzasadnienie żądania zniesienia na podstawie art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego, a także wskazanie, że czynności przekraczające zwykły zarząd wymagają jednomyślnej zgody wszystkich współwłaścicieli. Sąd rozpoznaje sprawę w ciągu 6 miesięcy od złożenia wniosku, z możliwością przedłużenia do 10 lat w skomplikowanych przypadkach.

Krok 3: Realizacja umownego zniesienia współwłasności

Gdy wszyscy współwłaściciele zgodzą się na zmianę struktury własności, możliwa jest droga umowna - jest to forma najprostsza i najtańsza. Jednak wymaga ona zgody WSZYSTKICH współwłaścicieli, ponieważ dotyczy czynności przekraczających zwykły zarząd. W przypadku współwłasności łącznej między małżonkami - zgoda drugiej osoby jest wymagana, jeśli chcesz zmienić strukturę własności. Sądowe i umowne zniesienie różnią się głównie pod względem wymogów formalnych i czasu realizacji.

• Porozumienie wszystkich współwłaścicieli - protokół z zebrania
• Ustalenie sposobu podziału - czy nieruchomość zostanie podzielona, czy jedna osoba kupi udziały
• Sporządzenie aktu notarialnego - wymaga podpisu wszystkich stron
• Złożenie wniosku do sądu o wpis zmiany w księdze wieczystej

Krok 4: Podział rzeczy wspólnej - ustalenie formy spłat

Podział rzeczy wspólnej następuje zgodnie z art. 203 Kodeksu cywilnego - sąd może podzielić nieruchomość, jeśli da się to zrobić bez istotnej utraty wartości. Współwłaściciel-spłaca-udział-po-przypisaniu - gdy rzecz nie daje się podzielić, sąd może przyznać ją jednemu współwłaścicielowi z obowiązkiem spłaty udziałów pozostałych. Maksymalny termin spłaty to 10 lat, a sąd może odroczyć płatności w uzasadnionych przypadkach. Mechanizm ten zapewnia uczciwe rozliczenie wszystkich uczestników.

Sprawdzenie aktualnego stanu księgi wieczystej jest istotne przed złożeniem wniosku - czasami istnieją ukryte obciążenia, które mogą utrudnić podział. Rozważenie mediacji przed sądem może znacznie przyspieszyć i ułatwić proces, szczególnie gdy współwłaściciele nie są zgodni co do formy podziału. Jeśli planuje się sprzedaż udziału, konieczne jest potwierdzenie, że druga strona nie wyrazi zastrzeżenia - sąd może wymagać ich zgody przed wpisem zmiany w księdze wieczystej.

Współwłaściciel-żąda-zniesienia-współwłasności - to podstawowe prawo każdego beneficjenta własnościowego. Sąd-przyznaje-gród-przy-podziale - ta zasada chroni interesy wszystkich uczestników. Współwłaściciel-spłaca-udział-po-przypisaniu - mechanizm ten zapewnia równouprawnienie w rozliczeniach. Procedura zniesienia współwłasności wymaga precyzyjnego postępowania, ale prawidłowo opisana droga prowadzi do satysfakcjonującego wyniku dla wszystkich stron.

MAKSYMALNY TERMIN SPŁAT PRZY RÓŻNYCH FORMACH PODZIAŁU [LATA]

Gospodarstwa rolne we współwłasności - spłaty, zamieszkanie i prawa współwłaścicieli

Gospodarstwo rolne może zostać przyznane współwłaścicielowi, który je prowadzi lub stale w nim pracuje. Regulacje tej formy współwłasności określa art. 195 Kodeksu cywilnego (Dz.U. 1964-04-23, poz. 16 z późniejszymi zmianami). Szczególne warunki zamieszkania i spłat naliczają się dla nieruchomości rolnych, które podlegają dodatkowym ograniczeniom w ramach ustawy z 1964-04-23 z aktualizacją 2023-05-29.

Zgodnie z art. 27 tej samej ustawy, maksymalny termin zamieszkania w przydzielonym gospodarstwie rolnym wynosi 5 lat, a jego przedłużenie jest możliwe na kolejne 5 lat. Współwłaściciele, którzy nie otrzymali gospodarstwa, mogą korzystać z nieruchomości na tych samych warunkach - czyli maksymalnie 5 lat w poszczególnych przypadkach.

Spłaty z przydzielonego gospodarstwa rolnego rozliczane są w ramach procesu zniesienia współwłasności. Według przepisów, maksymalny termin spłat wynosi 10 lat z możliwością ich odroczenia przez sąd w sytuacjach szczególnych. Mechanizm ten umożliwia rozłożenie kwoty należnej do wypłaty na raty, co jest szczególnie istotne dla osób prowadzących działalność rolną o niestandardowym dochodzie.

Gdy współwłaściciel sprzeda gospodarstwo rolne przed upływem 5 lat, obowiązek ten kieruje się do pozostałych uczestników współwłasności. Sąd może także odroczyć termin zapłaty rat w sytuacjach uzasadnionych, co daje współwłaścicielom elastyczność w zarządzaniu finansami w trudnych okresach.

Wycena udziałów w gospodarstwie rolnym przy podziale następuje według następującej metody. Krok 1 polega na ustaleniu wartości rynkowej nieruchomości - załóżmy, że wynosi ona 500 000 zł. Krok 2 wymaga podziału tej kwoty proporcjonalnie do istniejących udziałów, np. 60% i 40%, co daje 300 000 zł oraz 200 000 zł. Krok 3 obejmuje obliczenie ewentualnych dopłat - jeśli współwłaściciel B otrzyma 200 000 zł, a jego udział wart 220 000 zł, dopłata wyniesie 20 000 zł.

Sąd ma możliwość zastosowania służebności gruntowych zamiast transakcji pieniężnych, co jest rozwiązaniem przydatnym w przypadku trudności w wypłacie gotówki. Formuła wyceny udziału wygląda następująco: wartość udziału = (udział % × wartość nieruchomości) ± dopłaty/wydatek. Przy podziale gospodarstwa rolnego sąd należy do procedur, aby zapewnić, że zmiana nie doprowadzi do istotnej modyfikacji wartości nieruchomości.

Podział rzeczy wspólnej - kiedy sąd może przyznać gród, a kiedy trzeba zapłacić dopłatę

W sytuacji gdy nieruchomość nie poddaje się fizycznemu podziałowi, sąd stosuje mechanizm określony w art. 197 Kodeksu cywilnego. Przykładem może być działka ogrodowa o wymiarach 500 m², której wszyscy współwłaściciele żyją w różnych miastach. W takim wypadku sąd może przyznać całość nieruchomości jednemu współwłaścicielowi, pod warunkiem że uiści on pozostałym współwłaścicielom ich proporcjonalny udział w wartości nieruchomości.

Jeżeli nieruchomość ceni się np. 600 000 zł, a współwłaściciele posiadają udziały 25% oraz 75%, osoba z 25% udziału może otrzymać gród, ale musi uiścić drugiemu współwłaścicielowi kwotę 150 000 zł. Ta kwota odpowiada 25% wartości całej nieruchomości. Mechanizm ten zapewnia, że każdy współwłaściciel może uzyskać pełne prawo do nieruchomości, nie tracąc przy tym swojego udziału wartościowego.

Wycena udziałów - jak sąd ustala ich wartość

W procesie wyceny sąd powołuje biegłego rewidenta lub komornika, który sporządza opinię o wartości nieruchomości. Wycena uwzględnia czynniki takie jak lokalizacja, dostęp do infrastruktury, stan techniczny budynków oraz potencjał deweloperski. Przykładowo, przy wartości rynkowej nieruchomości 800 000 zł i udziałach 30% oraz 70%, współwłaściciel z 30% może otrzymać całość działki, ale musi uiścić drugiemu 240 000 zł. Dopłaty pieniężne w tym przypadku wynoszą 30% wartości całej nieruchomości.

Wycena musi być proporcjonalna do udziałów oraz nieprzekraczać rzeczywistej wartości rynkowej, co zapewnia uczciwość całego postępowania.

Służebności gruntowe jako forma wyrównania

Gdy dana osoba potrzebuje konkretnego dostępu do gruntu, sąd może zamiast pieniężnej dopłaty przyznać służebności gruntowe. Przykładem może być służebność użytkowania wieczystego na działce sąsiedzkiej, umożliwiająca budowę domu jednorodzinnego. Służebności gruntowe mogą także obejmować prawo budowy, drogi dojazdowej lub dostępu do mediów. Art. 199 Kodeksu cywilnego reguluje możliwość przyznania takich służebności jako środka wyrównawczego.

Służebność musi być adekwatna do wartości utraconej części nieruchomości, co zapewnia równowagę interesów wszystkich stron.

Mechanizm wyrównania wartości udziałów - krok po kroku

Wartość udziału wylicza się ze wzoru: Wartość udziału = (Udział % / 100) × Wartość nieruchomości. Przykładowo, przy wartości 1 200 000 zł i udziałach 40% oraz 60%, wartość udziału pierwszego współwłaściciela wynosi 480 000 zł. Jeśli sąd przyznaje mu grunt, a drugi współwłaściciel zachowuje nieruchomość, różnica między wartością udziału a wartością przyznawanego gruntu jest równa kwocie dopłat, którą musi uiścić pierwszy współwłaściciel.

Różnice w wycenie mogą wystąpić ze względu na stan techniczny, dostęp do mediów, istniejące użytkowanie oraz plan zagospodarowania przestrzennego. Sąd może zastosować korekty, aby wycena odzwierciedlała aktualną sytuację rynkową.

FAQ - najczęstsze pytania o współwłasność

Administratorzy nieruchomości oraz sami współwłaściciele często zadają sobie pytania dotyczące prawnych skutków łączenia czy dzielenia własności. Poniższe odpowiedzi oparte są na aktualnym stanie Kodeksu cywilnego oraz ustawy z 1964-04-23.

Czy mogę samodzielnie sprzedać swój udział?

Sprzedaż wymaga zgody innych współwłaścicieli w trzech konkretnych sytuacjach: gdy dotyczy części łącznej nieruchomości, gdy przedmiotem jest gospodarstwo rolne, oraz gdy istnieje służebność. Decyzję podejmuje się większością głosów, co oznacza ponad 50% udziałów - dokładniej, art. 198 Kodeksu cywilnego wymaga uzyskania większości głosów. Każdy beneficjent własnościowy dysponuje swoim udziałem, lecz z ograniczeniami wynikającymi z formy współwłasności.

Jak długo trwa postępowanie sądowe o zniesienie?

Procedura obejmuje cztery kroki: złożenie wniosku, opłacenie kosztów sądowych, rozpatrzenie sprawy oraz wydanie decyzji. Termin spłaty wyliczonego kosztu nie może przekroczyć 10 lat. Roszczenie to nie ulega przedawnieniu, co czyni je istotnym środkiem ochrony praw współwłaścicieli. Ustawa z 1964-04-23 zawiera 27 artykułów regulujących ten tryb postępowania.

Czy współwłasność łączna może zostać zniesiona umową?

Nie, współwłasność całościowa wymaga postępowania sądowego - samo porozumienie stron nie wystarcza. W przeciwieństwie do tego, współwłasność według udziałów może zostać zniesiona na podstawie umowy między współwłaścicielami. Forma ta jest bardziej elastyczna i pozwala na szybsze rozwiązanie stosunku, pod warunkiem uzyskania niezbędnych zgód.

Czy potrzebna jest zgoda wszystkich stron przy zwykłym zarządzie?

Przy zarządzaniu najważniejsze jest uzyskanie większości głosów, a nie zgody wszystkich współwłaścicieli. Jednak niektóre decyzje wymagają kwalifikowanej większości - na przykład zmiana przeznaczenia nieruchomości lub zaciągnięcie kredytu. Standardowe zarządzanie codzienne funkcjonuje na zasadzie konsensusu, ale formalne uchwały muszą mieć poparcie co najmniej 50% udziałów.

Czy można żądać zamieszkania w gospodarstwie rolnej?

Tak, każdy współwłaściciel może żądać zamieszkania w gospodarstwie rolnej, o ile nie otrzymał go w formie wymiany. Ten przywilej przysługuje maksymalnie 5 lat. Sąd przyznaje gospodarstwo osobom, które prowadzą gospodarstwo - istotne jest tu udokumentowanie pracy na rzecz nieruchomości.

Czy roszczenie o zniesienie współwłasności ulega przedawnieniu?

Nie, roszczenie o zniesienie współwłasności nie ulega przedawnieniu - jest to przepis bardzo istotny dla beneficjentów własnościowych. To oznacza, że każdy współwłaściciel może złożyć wniosek o rozwiązanie stosunku w dowolnym momencie, nawet po latach. Konsekwencją jest konieczność szybkiego podjęcia decyzji przez sąd, aby nie dopuścić do sytuacji, gdy nieruchomość stanie się nie do przeformułowania.

Współwłaściciel-żąda-zniesienia-współwłasności, a sąd-przyznaje-gospodarstwo-rolne w ramach ustalonego trybu. Podstawą Kodeks-cywilny-art-195-206 są przepisy regulujące zarówno współwłasność łączną, jak i ułamkową.

MAKSYMALNY TERMIN ZAMIESZKANIA W GOSPODARSTWIE ROLNEJ [LATA]